دندانپزشكي

ماده‌‌ی چسبنده‌ی نرم، شفاف و محکم اتصال‌یافته‌ای که روی سطح دندان‌ها تجمع می‌یابد، به شکل شایع پلاک خوانده می‌شود. این ساختمان با اصطلاح پلاک باکتریایی یا پلاک میکروبی بهتر توصیف می‌شود، چرا که تقریبا تمام آن از باکتری‌ها و تولیدات آن‌ها تشکیل می‌شود. چسبندگی پلاک به سطح دندان‌ها و سایر ساختمان‌های جامد در دهان به حدی محکم است که جریان بزاق یا اسپری آرام آب بر روی این سطوح قادر به جدا کردن آن نمی‌باشد.

پلاک باکتریایی چگونه تشکیل می‌شود؟

درواقع تجمع پلاک روی دندان‌ها نتیجه‌ی سلسله وقایعی فوق‌العاده سازمان‌یافته و برنامه‌ریزی‌شده است. بقای موجودات در محیط دهان به توانایی آن‌ها به اتصال سطوح بستگی دارد. باکتری‌هایی که قادر نباشند به سطوح دهانی مثل مخاط و سطوح دندانی چسبندگی پیدا کنند و معلق بمانند، با بزاق دهان شسته شده و حذف می‌شوند. باکتری‌های موجود در پلاک دندانی که عمدتا از نوع استرپتوکوک‌ها هستند، دو خاصیت مهم دارند:

خاصیت چسبندگی به دندان‌ها و یا هر ساختمان جامد دیگری در دهان مثل ترمیم‌ها، بریس‌ها ی ارتودنسی و یا انواع پروتز مثل روکش‌ها ( لمینت دندان ، کامپوزیت روکش های تمام سرامیک و...)و پروتز پارسیل و حتی جرم‌ها‌ی دندانی

خاصیت پیوستگی به یکدیگر و تشکیل توده یا کلنی دادن

چگونه پلاک دندانی سبب ایجاد پوسیدگی می‌شود؟

در مراحل اولیه‌ی تشکیل پلاک این مجموعه قابلیت بیماری‌زایی ندارد، زیرا به طور اعم از جوامع هوازی تشکیل شده و عموما فاقد تعداد کافی یا انواع خاص از باکتری‌های بیماری‌زا می‌باشد. بنابراین توانایی تولید مقادیر کافی از محصولات مخرب حاصل از متابولیسم را دارا نمی‌باشد.

بیشتر بخوانید : ایمپلنت دندان

چگونه پلاک دندانی سبب ایجاد بیماری‌های لثه‌ای می‌شود؟

پلاک دندانی به دو دسته‌ی فوق‌لثه‌ای و تحت‌لثه‌ای تقسیم می‌گردد. پلاک فوق‌لثه‌ای در قسمت بالای مارجین‌های (لبه‌ها) لثه‌ها و یا درست در محاذات مارجین‌های لثه‌ای دیده می‌شوند و پلاک تحت‌لثه‌ای در زیر مارجین‌های لثه‌ای، بین دندان و بافت شیار لثه‌ای مشاهده می‌گردند.

چه عواملی تجمع پلاک را مستعد می‌سازند؟

بعضی از فاکتورها موجب می‌گردند تجمع و گیر پلاک دندانی تسریع شده و در عین‌حال برداشت آن توسط شخص دشوارتر گردد. این عوامل شامل موارد زیر هستند:

فاکتورهای آناتومیک نظیر قرارگیری نامناسب دندان‌ها، روی هم قرار گرفتن دندان‌ها و دندان‌های چرخش‌یافته یا کج‌شده.

پلاک در سطوح خشن ترمیم‌ها نسبت به ترمیم‌هایی که سطح آن‌ها به خوبی پرداخت شده است، راحت‌تر تجمع می‌یابد.

لبه‌های لثه‌ای ترمیم زیر‌لثه‌ای منجر به تشکیل بیشتر پلاک میکروبی می‌شود و رعایت بهداشت لثه در این موارد نسبت به حالاتی که لبه ترمیم در حد و یا بالاتر از لبه‌ی لثه می‌باشد، دشوارتر است.

پروتزهای پارسیل متحرک غالبا منجر به افزایش تشکیل پلاک بر روی دندان‌های پایه می‌شوند، که این مسئله ریسک مشکلات لثه‌ای و پوسیدگی دندان‌ها افزایش می‌دهد.

دستگاه‌های ثابت ارتودنسی که آن‌ها را به سختی می‌توان تمیز نمود، بخصوص براکت‌ها، بندها، سیم‌ها یا الاستیک‌هایی که خیلی به لبه لثه نزدیک می‌باشند.

در درمان های ارتودنسی باید مراحل قبل و بعد از درمان انجام شود تا بهترین نتیجه را از درمان ببینیم. ارتودنسی و تغییر در ناحیه فک و دندان جز مواردی است که به آسانی قبل و بعد از آن تغییرات قابل مشاهده است. در این مقاله تغییرات قبل و بعد از ارتودنسی شرح داده می شود.

اقدامات قبل و بعد از ارتودنسی

ارتودنسی یک روش درمان دائمی است و نیازی به درمان مجدد ندارد و نسبت به سایر درمان ها مقرون به صرفه تر است. بسته به شدت مشکل فک و دندان و طول دوره درمان اقدامات ثابتی در دوره ی قبل و بعد از ارتودنسی ارائه می شود.

نحوه تشخیص نیاز فرد به ارتودنسی

ارتودنسی دندان صرفا به خاطر کج بودن یک دندان کوچک یا تفکر فرد درباره زشتی در ناحیه فک و دندان آن نباید انجام شود. ضرورت انجام این کار را متخصصان ارتودنسی تشخیص می‌دهند. ارتودنسی نه براساس ظاهر دندان بلکه با معاینه دقیق و کامل فک و دندان از طریق قالب‌گیری دندان‌ها، ارزیابی سایز آن ها از روی قالب و انجام رادیوگرافی امکانپذیر است.

مراقبت های قبل و بعد از ارتودنسی

از آنجایی که ارتودنسی یک درمان بلند مدت است، انجام این درمان نیاز به ملاحظات خاصی پیش از شروع درمان و بعد از درمان، وضعیت لثه‌ها و دندان‌های بیمار دارد. متخصص ارتودنسی باید بیمار را از لحاظ سلامت عمومی ارزیابی نماید تا اطمینان حاصل کند که ارتودنسی دندان و استفاده از وسایل ارتودنسی اثر سوء و منفی بر وضعیت سلامت دهان و دندان بیمار نداشته باشد؛ چنانچه بیمار دچار پوسیدگی دندانی یا بیماری لثه ای است، حتما قبل از شروع درمان ارتودنسی، این مشکلات باید برطرف شوند.

نکات ضروری قبل از ارتودنسی

در صورتی که لثه بیمار دچار خونریزی می شود علت ان باید باید مشخص شود؛ چرا که ممکن است علت آن رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان باشد.

برای تهیه قالب از مواد آلژینات برای ثبت دقیق دندان ها و فکین استفاده شود.

ارتودنتیست باید به بیمار توضیح دهد که طول دوره ی درمان چقدر است و باید در ان دوران صبور باشد.

تعداد جلساتی را که بیمار حین درمان باید به پزشک مراجعه کند را تعیین کند و به بیمار بگویید.

مشکلات ایجاد شده بعد از ارتودنسی

از مشکلات بعد از ارتودنسی می توان به تحلیل یا کوتاه شدن طول ریشه اشاره کرد. تحلیل و کوتاه شدن ریشه در بیماران ارتودنسی به اندازه 3 تا 5 درصد مراجعین است، اما نباید از این مساله ضروری چشم پوشی کرد.

از دیگر مشکلات بعد از ارتودنسی می توان به عدم تخصص کافی متخصص ارتودنسی اشاره کرد؛ اگر متخصص ارتودنسی در حوزه درمان از تخصص کافی برخوردار نباشد، امکان بروز خطا در مرحله تشخیص، طرح درمان، انجام درمان و نگهداری نتایج درمان وجود دارد. متاسفانه این خطاها شایع ترین و غیرقابل جبران ترین مشکلاتی هستند که در درمان های ارتودنسی در جامعه دیده می شوند. افرادی که دارای تخصص ارتودنسی هستند، علاوه بر قید کلمه متخصص ارتودنسی در تابلو، در مهر نظام پزشکی خود نیز همین کلمه را دارند.

بیشتر بخوانید :

· ارتودنسی ثابت

ارتودنسی یکی از تخصص های دندانپزشکی است که برای پیشگیری، تشخیص و درمان ناهنجاری های فک و دندان به کار می رود. ارتودنسی با روش های درمانی ثابت یا متحرک انجام می شود. اگر ارتودنسی در بازه سنی ۸ الی ۱۲ سالگی انجام شود بهتر است؛ زیرا در این بازه زمانی به دلیل اینکه دندان های دائمی و استخوان های فک در حال حرکت هستند، ارتودنسی بهتر می تواند باعث هدایت دندان ها و اصلاح و رشد فک شود.

ارتودنسی در سنین بالاتر نیز می تواند انجام شود و به طور کلی سن در ارتودنسی اهمیت کمتری دارد؛ بنابراین ارتودنسی بزرگسالان یکی از روش های درمان ناهنجاری های دندانی و فکی به شمار می رود. اگر بیمار لثه سالمی داشته باشد، می تواند تحت درمان قرار بگیرد. مرتب کردن دندان ها در این محدوده سنی بیشتر قابل انجام است و تغییرات فکی نیاز به جراحی فک دارند.

مراحل انجام ارتودنسی دندان بزرگسالان

مراحل انجام ارتودنسی بزرگسالان عبارتند از:

مشاوره اولیه با ارتودنتیست برای تعیین نیازهای بیمار

قالب گیری از دندان ها

تصویربرداری از دندان ها

مشخص کردن روش های درمان با ارتودنسی

کارگذاری براکت ها بر روی دندان ها

تنظیم جلسات برای انجام مراحل مختلف ارتودنسی

درمان با ارتودنسی با توجه به شدت مشکل می تواند چند ماه الی چند سال طول بکشد که اکثر افراد می توانند در مدت ۱ الی ۲ سال درمان بشوند.

بیشتر بخوانید : دانستنی های ارتودنسی دندان

ابزارهای ارتودنسی بزرگسالان

به منظور از بین بردن ناهنجاری های فک و دندان، ابزارهایی برای درمان به کار می روند که به توضیح ویژگی های آنها می پردازیم.

ارتودنسی فلزی:

در ارتودنسی فلزی براکت ها به بخش جلویی دندان ها چسبانده می شوند. سیم ها نیز با کمک کش های ارتودنسی از داخل براکت ها عبور می کنند و به باندها متصل می شوند. با محکم شدن سیم ها، دندان ها تحت فشار قرار می گیرند و با گذشت زمان به هماهنگی کامل دست می یابند.

ارتودنسی سرامیکی:

در ارتودنسی سرامیکی از براکت های سرامیکی یا پلاستیکی و سیم های ارتودنسی به رنگ نقره ای یا یخی استفاده می شود که نسبت به ارتودنسی اینویزیلاین دندان ها را سریع تر حرکت می دهد.

براکت های سرامیکی نسبت به براکت های فلزی بیشتر در معرض شکنندگی، ترک خوردن و لکه پذیری قرار دارند.

ارتودنسی زبانی:

ارتودنسی زبانی همانند ارتودنسی فلزی است، اما در این روش سیم ها و براکت ها در داخل دهان قرار می گیرند که ممکن است در ابتدا استفاده از آن کمی ناراحت کننده باشد.

ارتودنسی دیمون:

درمان در «ارتودنسی دیمون» یا «ارتودنسی سریع» نسبت به ارتودنسی فلزی می تواند سریع تر انجام شود. در این سیستم به دلیل مکانیسم خودکاری که وجود دارد سیم ها به براکت ها متصل می شوند؛ بنابراین کیفیت کار بالاتر است و وزن آن سبک تر از ارتودنسی فلزی است.

ارتودنسی اینویزیلاین:

الاینرهای متحرک جایگزینی برای براکت ها هستند که این الاینرها باید ۲۲ساعت در شبانه روز مورد استفاده قرار بگیرند و بیمار در هنگام غذا خوردن و مسواک زدن باید آنها را از دهان خارج کند.

این الاینرها نامرئی هستند و کسی متوجه وجود آنها در دهان شما نخواهد شد. هر ست باید به مدت دو هفته مورد استفاده قرار بگیرد؛ سپس یک ست جایگزین ست قبلی می شود. ست ها می توانند تا زمان مرتب شدن دندان ها مورد استفاده قرار بگیرند.

منبع : مجله ارتودنسی دندان

ارتودنسی دندان روکش دار، نوعی ارتودنسی است که روی دندان های روکش شده انجام می‌شود. امروزه با روند رو به رشد متقاضیان دندانپزشکی زیبایی، تعداد زیادی از افراد خواستار انجام خدمات زیبایی همچون لمینت، کامپوزیت، روکش و … هستند. اما پس از استفاده از این خدمات زیبایی متوجه لزوم ارتودنسی بر روی آن دندان ها می شوند. سوالی که در این زمان به ذهن آن ها خطور می کند اینست آیا ارتودنسی بر روی دندان های روکش شده یا دارای لمینت، پرشده و کامپوزیت امکان پذیر است؟

بهترین نوع ارتودنسی دندان های روکش دار

از آن جا که ارتودنسی ثابت روی دندان روکش دار نیازمند بهداشت دقیق تر و رسیدگی بیشتری است اغلب متخصصان ارتودنسی تمایلی به استفاده از بریس های ثابت برای ارتودنسی دندان روکش دار نیستند. بهترین گزینه برای ارتودنسی این دندان ها استفاده از ارتودنسی متحرک یا اینویزیلاین است. گاهی اوقات امکان استفاده از ارتودنسی متحرک وجود ندارد. در اینصورت دندانپزشک ارتودنسی ثابت را توصیه می کند. به طور کلی از سه روش می توان برای ارتودنسی دندان های روکش دار استفاده کرد:

ارتودنسی ثابت که روی سطح جلوی دندان ها نصب می شود.

ارتودنسی متحرک همچون بریس های نامرئی

ارتودنسی لینگوال که در سطح پشت دندان ها نصب می شوند.

امکان آسیب دیدگی روکش در ارتودنسی

اگر روکش به درستی و محکم روی دندان نصب شده باشد، ارتودنسی آسیبی به آن وارد نخواهد آورد. امروزه با پیشرفت تکنولوژی و تجهیزات پیشرفته، از روش های بسیار دقیقی برای نصب براکت ها و بریس های ارتودنسی استفاده می شود. بعد از به پایان رسیدن دوره درمان نیز متخصص ارتودنسی با دقت هر چه تمام تر بریس ها و سایر اجزاء ارتودنسی را به آرامی از روی دندان جدا کرده تا به دندان ها هیچ گونه آسیبی نرسد.

ارتودنسی دندان روکش دار

از روکش معمولاً برای پوشاندن خرابی و پوسیدگی هایی استفاده می شود که قابل پر کردن نیستند. یا اینکه روکش برای دندان های شکسته و عصب کشی کاربرد دارد. با وجود داشتن یک یا چند دندان روکش شده نیز می توان از ارتودنسی استفاده کرد.

در هنگام نصب براکت روی دندان های روکش شده از چسب مخصوص و متفاوت استفاده می‌شود. بقیه مراحل ارتودنسی همانند ارتودنسی دندان های بدون روکش خواهد بود. همچنین افرادی که دندان های آن ها نیازمند به کارگیری روکش است، در ابتدا می توانند تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته و سپس اقدام به استفاده از خدمات زیبایی مثل روکش کنند.

نحوه انجام ارتودنسی دندان روکش دار

اغلب اوقات متخصص ارتودنسی توصیه می کند دندان ها پس از انجام ارتودنسی، روکش شوند. تا روکش ها با وضعیت جدید دندان ها ساخته شده و تنظیم شوند. اما انجام این کار در همه موارد ممکن نیست.

برای چسباندن براکت های ارتودنسی روی دندان های روکش دار، باید از تکنیک ویژه ای کمک گرفت و ظرافت بیشتری به کار برد. برخی اوقات لازم است از بندهای ارتودنسی استفاده شود. پاره ای مواقع روکش ها بایستی چدا شوند. بهرجهت می توان از ارتودنسی برای کسانی که دندان روکش شده دارند نیز استفاده کرد. حتی می توان به گونه ای عمل کرد که لازم نباشد بعد از ارتودنسی روکش تعویض شود.

انجام ارتودنسی با متخصص مجرب هیچ گونه عوارضی را در سیم کشی دندان های روکش شده نیز به دنبال نخواهد داشت. با استفاده از تکنیک های مدرن و تکنولوژی های به روز و درمان های باکیفیت می توان به طور ایمن و مطمئن اقدام به ارتودنسی این نوع از دندان ها کرد. فشار بریس هیچ گونه آسیبی به دندان های ترمیم شده وارد نیاورده و سبب شکستگی آن ها نخواهد شد.

منبع : مجله ارتودنسی دندان

ارتودنسی برای درمان ناهنجاری های فک و دندان و مرتب کردن دندان ها به کار می رود. دستگاه های ارتودنسی با اعمال فشار به دندان ها، به مرور آن ها را به جایگاه ایده آل مورد نظر ارتودنتیست سوق می دهند. ارتودنتیست به هنگام انتخاب روش درمانی برای بیماران، عواملی چون شدت ناهنجاری فکی و دندانی، نوع آن و سن بیمار را لحاظ قرار می دهد و در نهایت بهترین روش درمانی را برای بیمار انتخاب خواهد کرد. امروزه ارتودنسی های جدید بسیاری وجود دارند که با توجه به ناهنجاری، مورد استفاده قرار می گیرند. در این مقله از دکتر کامیار خضری بهترین متخصص ارتودنسی در کرج و تهران شما را با ارتودنسی جدید، انواع آن و مزایای استفاده از آن آشنا می کنیم.

مزایای ارتودنسی جدید

رعایت بهداشت دهان و دندان در دندان هایی که دچار مشکل هستند دشوار است که با ارتودنسی می توان میزان بهداشت دهان و دندان را ارتقا داد؛ هم چنین ارتودنسی می تواند مشکلاتی مانند سردرد و مشکلات مفصل ـ گیجگاهی، مشکلات غذا خوردن و هضم آن ها و همینطور مشکلات مربوط به تکلم بیمار را برطرف سازد و در نهایت باعث اصلاح طرح لبخند بیمار نیز می شود.

انواع روش های درمانی ارتودنسی

درمان های ارتودنسی به منظور برطرف کردن ناهنجاری های فکی یا اصلاح دندان ها به کار می روند که هر کدام از این مشکلات روش درمانی مختص به خود را دارند. اگر میزان مشکلات و ناهنجاری های دندانی و فک بیمار شدید باشد، بیمار نیاز به جراحی نیز خواهد داشت.

انواع ارتودنسی جدید

امروزه برای درمان با ارتودنسی، از روش های جدید درمانی استفاده می شود که باعث شده است بسیاری از مشکلاتی که در حیطه دندانپزشکی وجود دارند با روند بهتری درمان شوند. برخی از آن ها عبارتند از:

ارتودنسی دیمون:

ارتودنسی دیمون یکی از جدیدترین روش های درمانی است. براکت های به کار رفته در این سیستم می توانند به صورت شفاف یا سرامیکی باشند. در این سیستم از یک مکانیسم خودکار استفاده شده است که سیم های ارتودنسی دندان را بدون نیاز به لیگاتورها به براکت ها متصل می کند. مدت زمان درمان با این روش نسبت به ارتودنسی فلزی تا ۶ ماه کاهش یافته است. یکی از مزیت های مهم این سیستم این است که ارتودنتیست در این روش نیازی به کشیدن دندان ها ندارد.

تکنولوژی به کار رفته در این سیستم میزان فشار و اصطحکاک دندان ها را کاهش داده و درمان نیز در حین طی روند مناسب خود کارایی بیشتری دارد؛ همچنین بیمارانی که از ارتودنسی دیمون استفاده می کنند نسبت به ارتودنسی فلزی درد کمتری را احساس می کنند.

ارتودنسی لینگوال:

ارتودنسی لینگوال یکی از روش های درمانی است که براکت ها به صورت سفارشی ساخته می شوند و در پشت دندان ها و سمت زبان قرار می گیرند. این خود یک ارتودنسی نامرئی است که براکت ها بدون آنکه دیده شوند، باعث حرکت دندان ها و صاف شدن آنها می شوند.

ارتودنسی اینویزیلاین:

پلاک های ارتودنسی اینویزیلاین شفاف و بی رنگ هستند و برای افرادی که از دیده شدن لوازم ارتودنسی بر دندان هایشان ناراضی هستند مناسب است. این پلاک ها باید هر ۲ هفته یکبار تعویض شوند؛ سپس ست جدید جایگزین ست قبلی می شود. این روند تا پایان دوره درمانی ادامه دارد . استفاده از این پلاک ها راحت تر است؛ زیرا این پلاک ها متحرک هستند و بیمار می تواند پلاک ها را در هنگام غذا خوردن، مسواک زدن از دهان خود خارج نماید..

مینی اسکرو:

مینی اسکرو یک ابزار پیچی شکل است که با قرارگرفتن در استخوان فک باعث حرکت دندان ها و قرارگیری آنها در یک موقعیت صحیح و درست می شود. این روش زمانی به کار می رود که ارتودنتیست بخواهد یک یا چند دندان را بدون حرکت و جا به جایی دندان های دیگر در دهان حرکت بدهد. از مینی اسکرو می توان برای بستن فضای بین دندان ها، درمان اپن بایت، صاف کردن دندان ها، برطرف کردن انحرافات و چرخش هایی که دندان ها دارند استفاده کرد.

کلمه ی بروکسیسم به معنای دندان قروچه یا سایش دندان است و ریشه ای یونانی دارد. در واقع بروکسیسم ، نوعی اختلال حرکتی در هنگام خواب است و مانند اختلالات حرکتی دیگر، غیرارادی و ناخودآگاه محسوب می شود.

از آنجایی که انسان ها در بیداری هم دندان هایشان را به هم می سایند، دندان قروچه در خواب مشکل بسیار جدی تری نسبت به سایش دندان محسوب می شود. ممکن است برخی، از عادت دندان قروچه خود در خواب آگاه نباشند و این عادت برای سال ها ادامه پیدا کند. این مشکل در صورت درمان نشدن می تواند باعث شکستگی و لق شدن دندان ها یا فرسایش مینای دندان، روکش دندان و پرکردگی ها( پرکردن دندان ) شوند. همچنین می تواند منجر به سردرد، فک درد و اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) نیز شود.

علل دندان قروچه چیست؟

دندان قروچه در خواب اغلب ناشی از استرس و اضطراب است. عدم روی هم قرار گرفتن صحیح دندان های بالا و پایین و مشکلات بایت نیز از دلایل شایع دندان قروچه می باشند. بهتر است این عادت هر چه سریع تر درمان شود تا از آسیب های جدی به دندان جلوگیری شود.

اثرات و نشانه ها

همانطور که می دانید، بروکسیسم می تواند موجب فرسایش دندان ها و در نتیجه شکستن، کوتاه شدن و صاف شدن سطح دندان ها شود. دندان قروچه به عضلات، بافت ها و دیگر ساختار موجود در اطراف استخوان فک فشار وارد می کند. این فشار می تواند منجر به:

درد و سفت شدن فک

درد لثه ها

حساس شدن، لق شدن یا شکسته شدن دندان ها

صدا دادن استخوان فک

سردرد خفیف

بیشتر بخوانید : ارتودنسی دندان

عوارض

در اغلب موارد، دندان قروچه عوارض جدی در پی ندارد اما اگر شدید باشد می تواند منجر به:

آسیب دیدن دندان ها، پرکردگی ها، روکش ها و استخوان فک شود.

سردرد های مکرر

درد شدید در ناحیه صورت یا استخوان فک

اختلالات مفصل گیجگاهی فکی(TMJ) که در مقابل گوش ها قرار دارد که ممکن است با باز و بسته کردن دهان صدای تق تق دهد.

نحوه درمان

برای درمان دندان قروچه بزرگسالان در خواب باید علت و ریشه را دریافت. دندانپزشکتان در این زمینه سوالاتی از شما می پرسد و معایناتی را انجام می دهد و از این طریق می تواند از علت اصلی این مشکل اطلاع پیدا کند. وی بر اساس میزان آسیب دندان ها و علت احتمالی دندان قروچه می تواند یکی از روش های زیر را به بیمار پیشنهاد کند:

• استفاده از محافظ دهانی
• آرامش
• کاهش ارتفاع یک یا چند دندان برای همتراز کردن بایت

منبع

پلاک همیشه هست!

مهم نیست که چقدر از دندان های خود مراقبت می کنید، به احتمال زیاد پلاک دندان یا تارتار یا هر دو میتوانند در هر دوره ای از زندگی روی دندان های شما تشکیل شوند. شما می توانید هر روز مسواک بزنید ، نخ دندان بکشید و خلاصه دهان خود را شستشو دهید، اما ذرات ریز مواد غذایی و کثیفی که از آنچه میخورید باقی مانده است روی دندانهای شما تحت عنوان پلاک یا جرم پشت دندان جمع می شود. به همین دلیل مراجعه منظم به دندانپزشک برای رفع این پلاک و تارتار بسیار مهم است. یک دندانپزشک می توانند پلاک و تارتار را از بین ببرد.

جرم دندان یا پلاک دندان چیست؟

از نظر فنی ، پلاک دندان یا جرم پشت دندان بیوفیلیمی از باکتریهای میکروسکوپی است. به عبارت ساده، پلاک فقط مقدار زیادی از باکتریهای کوچک، باریک و میکروسکوپی هستند که به شکلی نامنظم کنار هم قرار گرفته اند.

پلاک دندان چگونه است؟ ظاهر جرم پشت دندان چه شکلی است؟

نمیتوان با چشم غیر مسلح ساختارهای جداگانه پلاک را دید اما اگر شما هم دندان های خود را مسواک نمیزنید احتمالا رنگ دندانهایتان زرد میشود. در واقع چیزی که باعث این تغییر رنگ میشود فعالیت باکتری ها و فرسایش مینای دندان است.

تارتار دندان چیست؟

وقتی به پلاک ها و جرم پشت دندان ها توجه نکنیم، کم کم بیشتر و بیشتر و درنتیجه سخت و سخت تر میشوند. زمانی که پلاک دندان سخت و سفت میشود ما میگوییم که تارتار تشکیل شده است. تارتار با همکاری بزاق دهان و مواد معدنی موجود در دهان ایجاد میشود.

بیشتر بخوانید :

• لمینت دندان

از بین بردن پلاک دندان ها، برای از بین بردن جرم دندان چه باید کرد؟

شما میتوانید با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از بروز این دو پیشگیری کنید. اما زمانی که تشکیل شدند و تبدیل به تارتار شدند، دیگر تنها با مسواک زدن قابل برداشتن نیستند. بلکه باید با روش های حمایتی و موثرتری اقدام به از بین بردن پلاک دندان کرد. در ادامه با برخی از روش های از بین بردن جرم پشت دندان آشنا خواهید شد.

داروهای خانگی برای از بین بردن پلاک دندان ها و تارتار از دندان ها

برای از بین بردن جرم دندان به روش خانگی میتوانید راه حل های زیر را امتحان کنید:

به طور مرتب با استفاده از یک حرکت ثابت و آرام به مدت سه دقیقه دندان های خود را مسواک بزنید. مسواک زدن دندانهایتان حدود ۳۰ دقیقه بعد از هر وعده غذایی به کاهش مقدار پلاک و تارتار کمک می کند.

از خمیر دندان فلوراید استفاده کنید. فلوراید کمک خواهد کرد که هر گونه آسیب به دندان شما ، به ویژه مینای دندان شما ، ترمیم شود و آن را از آسیب ناشی از اسید و پوسیدگی دندان محافظت کند.

برای تمیز کردن دندان ها از ژل آلوئه ورا با آب، جوش شیرین و مقداری آب لیمو استفاده کنید.

دندان های خود را با کمک پوست پرتقال بشویید. مواد موجود در پوست پرتقال به از بین بردن پلاک و تارتار یا پیشگیری از تشکیل آن ها کمک میکنند.

جویدن سبزیجات خام می تواند به تمیز کردن دندان های شما کمک کند.

دهان خود را با کمک دهانشویه ها بشویید.

چگونه دندان های خود را در برابر پلاک دندان محافظت کنیم؟

بهترین راه برای جلوگیری از ایجاد پلاک دندان و تارتار، تمیز کردن دندانها با مسواک و استفاده از نخ دندان است. شما باید روزانه دست کم دو بار دندان های خود را مسواک بزنید و همچنین با کمک روش های طبیعی و بیخطر به از بین بردن پلاک دندان در خانه کمک کنید.

اما فراموش نکنید که از بین بردن پلاک پشت دندان در خانه هم کافی نیست و باید این نکته را هم از یاد نبرید که مراجعه منظم و هر ۶ ماه یکبار به کلینیک دندانپزشکی هم یکی دیگر از راه های پیشگیری از تشکیل پلاک دندان و تارتار است.

منبع : آرتمان درمان

ترمیم دندان ها به روش مستقیم و غیر مستقیم

ترمیم دندان با چه موادی انجام میشود؟

ترمیم دندان ها به روش مستقیم و غیر مستقیم

ترمیم مستقیم روشی است که همه مراحل کار در مطب و مستقیما توسط دندانپزشک انجام میشود.

٢ روش عمده و معمول ترمیم مستقیم عبارتست از: ترمیم با آمالگام (نوعی آلیاژ فلزی مخصوص دندان) و ترمیم با کامپوزیت ( نوعی از مواد همرنگ دندان)

در ترمیم غیر مستقیم بخشی از کار در مطب و توسط دندانپزشک و بخش دیگر توسط لابراتوار دندانسازی انجام میشود.

لمینیت های سرامیکی و اینلی و آنلی جزو ترمیم های غیرمستقیم دندانی میباشند.

لازم به ذکر است که بعضی از مراحل کار در ترمیم های غیر مستقیم و پروتز ثابت (روکش) به هم شبیه میباشد؛

مثلا در هر دو روش از دندان مورد نظر قالب تهیه و به لابراتوار ارسال میشود. ولی آماده سازی دندان و نتیجه نهایی کار کاملا با هم متفاوت هستند.

روکش، اینلی و آنلی هر سه توسط لابراتوار ساخته میشوند.

بیشتر بخوانید :

• ایمپلنت دندان
• هزینه کامپوزیت دندان

ترمیم دندان با آمالگام

آمالگام نوعی آلیاژ فلزی مخصوص و یکی از قدیمی ترین مواد برای ترمیم دندان است که هنوز هم مورد استفاده قرارمیگیرد.

آمالگام مزایای زیادی به عنوان یک ماده ترمیمی دارد که دو تا از مهمترین این مزایا عبارتند از:

استحکام خوبی در برابر فشارهای حاصل از جویدن دارد، باکتریها در مجاورت آمالگام نمیتوانند به خوبی رشد کنند

ترمیم دندان با کامپوزیت

کامپوزیت دندان نوعی ماده ترمیمی همرنگ دندان است که در دهه های اخیر وارد مارکت دندانپزشکی شده است.

به سبب رنگ مناسب آن روز به روز بیشتر مورد توجه مراجعین دندانپزشکی قرار میگیرد.

مهمترین مزیت کامپوزیت همانطور که ذکر شد زیبایی آن است.

مهمترین اشکالات کامپوزیت شامل موارد زیر است: مانند آمالگام خاصیت ضد پوسیدگی ندارد، در دراز مدت ثبات رنگ مناسبی ندارد

نسبت به سایر مواد ترمیمی به سایش حساس تر است و نیز تکنیک کار با آن بسیار دقیق و حساس است و باید کاملا مطابق دستور و زمانبندی تعریف شده انجام شود.

همچنین هنگام ترمیم کامپوزیت محیط باید عاری از هرگونه رطوبت و بزاق باشد.

ترمیم های غیر مستقیم

پروسه های ترمیم غیر مستقیم برای پوشش دادن معایب ترمیم های مستقیم ابداع شدند، و اگر با کیفیت مناسب انجام شوند نتایج بسیار خوبی خواهند داشت که شامل دندانی بازسازی شده، محکم، زیبا، مقاوم به سایش و پوسیدگی و با عمر طولانی خواهد بود.

اشکال عمده آنها اینست که نیاز به زمان بیشتر (حداقل ٢ جلسه) و هزینه بالاتری دارند.

مراحل کار شامل حداقل ٢ جلسه درمانی میباشد که در جلسه اول پس از ایجاد بیحسی موضعی و برداشت پوسیدگی و آماده سازی حفره، قالبگیری انجام و به لابراتوار ارسال میشود.

و دندان پانسمان میشود، پس از انجام مراحل لابراتواری و آماده شدن ترمیم در جلسه دوم تحت بیحسی موضعی پانسمان برداشته شده و ترمیم با مواد مخصوص درون حفره مربوطه چسبانده (باند) میشود.

انواع لبخند و اثرات آن

ترمیم های غیر مستقیم دو نوع عمده دارند که به نامهای اینلی (inlay) و آنلی (onlay) نامیده میشوند.

اینلی ترمیمی است که فقط در قسمتهای درونی دندان قرار داده میشود، آنلی گسترش بیشتری داشته و یک یا چند برجستگی سطح جونده (کاسپ) را پوشش میدهد.

اینلی و آنلی ساخته شده قبل از اتصال به دندان برای دندان سمت چپ اینلی و برای ٢ دندان سمت راست آنلی ساخته شده.

جهت کسب اطلاعالت بیشتر پیرامون روش های ترمیم دندان پوسیده اینجا کلیک کنید.

در این مقاله از یک دندانپزشک ترمیمی خوب در ارتمان درمان قصد داریم تا شما را با انواع غذاهایی که برای سلامتی دندان ها مفید هستند آشنا کنیم!

تشکیل دندان‌ها با معدنی شدن ماتریکس پروتئینی آن‌ها همراه است. بلورهای هیدروکسی آپاتیت یکی از اجزای اصلی در ساختار دندانی است که از کلسیم و فسفر تشکیل شده است. ویتامین D جزء اساسی جهت تشکیل بلورهای هیدروکسی آپاتیت است. همچنین عاج دندان حاوی الیاف کلاژن است که برای ساخت آن‌ها وجود ویتامین C ضروری است.

کمبود ویتامین‌های A، E و C و املاح معدنی چون کلسیم و فسفر در ایجاد بیماری‌های پریودنتال نقش دارند.

همچنین کلسیم نقش مهمی در پیشگیری از پوکی استخوان یا استئوپروز دارد. استئوپروز می‌تواند در استخوان فک هم ایجاد شود و اگر این اتفاق بیفتد منجر به لق شدن دندان‌ها می‌شود.

باید بدانیم که کلسیم به تنهایی عمل نمی‌کند و ویتامین D جهت جذب، حمل و رسوب کلسیم در استخوان‌ها از جمله استخوان فک ضروری است.

غذاهای مفید جهت سلامتی دهان و دندان‌ها

آب مهم‌ترین نوشیدنی جهت حفظ سلامت دهان است. آب باعث رقیق شدن اسیدهای تولید شده توسط باکتری‌ها شده و ریسک پوسیدگی دندان را کاهش می‌دهد.

شیر و دیگر محصولات لبنی مانند پنیر و ماست که میزان قند پایینی هم دارند برای سلامتی دندان‌ها مفیدند. همچنین آن‌ها حاوی پروتئین و غنی از کلسیم هستند که در استحکام دندان‌ها موثر است. متخصصین در زمینه سلامت توصیه می‌کنند که اکثر بزرگسالان حدود ۱۰۰۰ میلی‌گرم کلسیم در روز از طریق غذا (لبنیات کم چرب) دریافت کنند. این میزان حدود سه فنجان در روز است

مغزیجات مانند بادام، گردو و فندق حاوی پروتئین و مواد معدنی هستند و در عین حال کربوهیدرات پایینی دارند که هر دو این‌ها در کنترل پوسیدگی موثرند. همچنین جویدن مغزها موجب ترشح بیشتر بزاق می‌گردد که ریسک پوسیدگی را کم می‌کند. کنجد به خصوص با داشتن کلسیم زیاد، در حفظ استحکام ساختمان دندان و استخوان فک موثر است.

بیشتر بخوانید:

• جراحی زیبایی لثه

سبزیجات برگ‌دار مانند اسفناج، کلم پیچ و بروکلی غنی از ویتامین‌ها و املاح هستند. همچنین آن‌ها شامل میزان بالایی از کلسیم هستند که در استحکام بخشیدن به دندان و جلوگیری از استئوپروز استخوان فک موثرند. همین طور حاوی فولیک اسید (یک نوع از ویتامین B) هستند که فواید متعددی دارد از جمله اینکه مشکلات لثه‌ای را در زنان باردار بهبود می‌بخشد.

سیب، هویج و کرفس که هر سه این میوه و سبزیجات میزان زیادی آب و فیبر دارند و حین جویدن آن‌ها میزان زیادی بزاق ترشح می‌شود که ریسک پوسیدگی را کاهش می‌دهد. همچنین بافت فیبری باعث ماساژ لثه‌ها می‌شود و تا حدودی خاصیت تمیز کنندگی دندان‌ها را نیز داراست. همچنین هویج حاوی ویتامین B و کرفس حاوی ویتامین A و C است. دو ویتامینی که به سلامت لثه‌ها به میزان زیادی کمک می‌کنند.

منبع: تاج دنتال کلینیک

بیش از حد مسواک زدن، بیماری لثه، پوسیدگی دندان، جرم دندان و … همگی عواملی هستند که می توانند باعث تحلیل لثه و از بین رفتن بافت آن شوند. بالا رفتن یا عقب نشینی بافت لثه می تواند مشکلاتی به مراتب بزرگر از مشکلات زیبایی لبخند ایجاد کند و نیاز به درمان فوری دارد. در این مقاله درباره یک روش مهم درمان تحلیل لثه که پیوند عمل پیوند لثه ای است، آشنا خواهید شد. این شما و این تمام آنچه که باید درباره عمل جراحی پیوند لثه بدانید.

جراحی پیوند لثه چیست؟

پیوند لثه یا (Gum Grafting procedure)، یک نوع عمل جراحی درمانی بر روی بافت لثه است که شامل برداشتن بافت لثه سالم از سایر بخش های دهان و اتصال آن به محلی که دچار آسیب یا تحلیل لثه شده است می شود.

(جهت اشنایی با عواملی که منجر به تحلیل لثه میشوند و هم چنین درمان ان اینجا کلیک کنید.)

این عمل نسبتا ساده است، درد مدت زمان کمی به پایان می رسد و اغلب توسط جراح دهان یا متخصص لثه و جراحی ایمپلنت دندان انجام داده می شود.

جراحی پیوند لثه چگونه انجام داده می شود؟

قبل از آغاز عمل لثه، درست در جایی که پیوند از آن بردشته شده و به جایی که قصد داریم بافت پیوندی را متصل کنیم بی حسی موضعی اعمال می شود.

جراح سپس اطراف لثه دچار تحلیل را بر می دارد. ممکن است لثه در این ناحیه دچار مشکلاتی نظیر عفونت یا نکروز شده باشد و باید برداشته شود.

جراح در مرحله بعدی بافت پیوندی را از بخش دیگری از دهان شما بر می دارد و به محل دچار تحلیل پیوند می زند.

بافت پیوندی به لثه شما بخیه می شود.

پس از اتمام اثر نسبی بیحسی از کلینیک دندانپزشکی خارج خواهید شد.

هزینه عمل پیوند لثه چقدر است؟

هزینه عمل پیوند لثه بسته به میزان و وسعت بافت پیوندی ممکن است متفاوت باشد. اما در برخی شرایط به دلیل درمانی بودن پروسه، ممکن است بیمه بخش هایی از هزینه را تقبل کند. بنابراین اگر نیاز به عمل دارید به فکر هزینه ها نباشید زیرا هزینه جراحی آنقدرها هم بالا نیست و روی بیمه نیز می توانید تا حدی حساب کنید.

مدت زمان بهبودی و نقاهت پس از این عمل چقدر است؟

درد بعد از جراحی طبیعی است و کم کم از بین می رود. بیشتر افراد معمولا پس از 3 یا 4 روز دیگر هیچ دردی تجربه نخواهند کرد. با این حال ، یک دوره چهار تا شش هفته ای طول می کشد تا پیوند به صورت بهبود یابد.

منبع